Pagina's

zondag 26 oktober 2014

Plottwist

Ik kan niet geloven hoeveel er is veranderd in de (relatief ^^) korte periode dat ik niets heb geschreven. Niet lang geleden zat ik nog een beetje te tobben dat ik me soms eenzaam voelde, en dat ik bang was om forever alone te blijven enzo. Maar nu even PATS BOEM ik heb gisteren gewoon mijn 1 month anniversary gevierd met mn vriendje :o! Het is allemaal zo snel gegaan, maar ik voel me zo goed. Even een korte samenvatting trouwens. In het begin was het zo onwerkelijk dat ik gewoon zo'n leuk iemand had ontmoet, en dat dat gevoel wederzijds was. Dat dit mij mag overkomen!

De tweede schoolweek ging ik naar Frankrijk met school. En hij ging ook mee. De eerste avond kwam hij naast mij zitten, en we hadden best wel een leuk gesprek. Hij danste ook (wat ik meestal best wel aantrekkelijk vindt^^) en het ging allemaal best vloeiend. Samen wandelingetjes maken, op kleedjes in de zon liggen, en zelfs een beetje dansen. We trokken wel een beetje naar elkaar toe. Ik vond het zó vreemd dat het zelfs maar mogelijk zou zijn dat het gevoel wederzijds kon zijn. Maar toch waren er veel obvious signalen, hoewel ik niet te enthousiast wilde zijn. In het begin was ik nog redelijk zenuwachtig als we samen alleen waren, en werden niet alle stiltes opgevuld. Maar we wilden gewoon graag bij elkaar zijn. Op de terugweg heb ik de hele tijd naast hem gezeten in de bus, en was ik op zijn schouder in slaap gevallen.

Gelijk nadat we in de ochtend terug waren gekomen van de lange busreis, kreeg ik een whatsappje of ik al die middag wilde afspreken. Einde van de middag spraken we af in een parkje, waar we hebben gelegen in de zon en gezellig gepraat. Dinsdagmiddag ging ik na school weer met hem naar huis. Die dag, 16 september, heeft hij mij voor het eerst gekust! Het was bij het afscheid, ik gaf hem een knuffel, en op de terugweg zoende hij me op mn mond :o! Het was mijn eerste zoen, dus het was wel eventjes onwennig. Maar de dag daarna ging het al beter, en het ging eigenlijk steeds beter :) Precies tien dagen later nam hij me mee uit eten in een sushi restaurant. Eerst ging ik naar zijn huis, waar ik gelijk zijn ouders ontmoette (zijn vader had ik trouwens al een keer eerder ontmoet, bij de bus na Frankrijk). Maar bij dat dinertje hadden we het officieel gemaakt. We wilden het allebei ^^ Eigenlijk vanaf die eerste kus werd bijna elk moment dat we samen konden doorbrengen, ook precies daarmee ingevuld. En elke keer als ik bij hem was, wilde ik dat ik de tijd kon verlengen.

Nou mijn ouders heeft ie ook al een paar keer ontmoet, en ik heb zijn ouders ook al een aantal keer gezien. Soms komt hij 's avonds nog langs voor een kop koffie, en dan zitten we gezellig in mijn kamer. Hij heeft me ook een keer meegenomen naar een dansavond van zijn dansschool. Ik heb toen zijn voormalige danspartner ontmoet, en natuurlijk ook met hem gedanst. En afgelopen vrijdag ben ik mee geweest naar zijn les. Want ja, ik wil misschien ook gaan stijldansen ^^! Het lijkt me superleuk om eens iets nieuws te proberen en sowieso als het met hem is...

Het gaat eigenlijk heel goed tussen ons, en ik wil niets liever dan bij hem zijn. Hij is superlief, geduldig, echt een gentleman, knap, grappig en gewoon heel leuk. Hij neemt de tijd voor me, laat me weten dat ie van me houdt, en is de hele tijd zo lief! Nog steeds vindt ik het heel onwerkelijk dat ik het zo goed heb getroffen..

Daarbij komt dat we steeds intiemer worden.. Ik zal me er nog wel een andere keer over uitlaten, en wat uitgebreider hier op ingaan. Maar het komt er op neer, dat ik hem zo graag wil. Ik voel nu al zoveel liefde voor hem, ook al zijn we officieel pas een maand samen. Het steeds verder gaan vergaat ook best wel smooth en vanzelfsprekend. We passen denk ik gewoon goed bij elkaar (en misschien omdat we allebei dansers zijn, dat we ons lichaam goed kunnen gebruiken ;P) Soms zijn er momenten dat we allebei zo graag willen, en dat we zo intens bezig zijn. Maar nu is nog niet het moment. Ik ben met mn moeder vorige maand al naar de huisarts geweest voor de pil. Tja dat was ongemakkelijk.. Maar nu hoef ik dus nog maar acht pillen en dan is de eerste strip op...

Gisteren had ik om onze 1 maand samen te vieren mijn favoriete salade en spaghetti carbonara gekookt. En toen kwam hij aan de deur met een boeketje met rozen. Echt, ik kan het haast niet geloven dat dit mij allemaal gegund is.. We hebben samen gegeten en daarna ging ik dus voor het eerst mee met zijn dansles. Ik zou het superleuk vinden om elke week met hem te kunnen dansen. Op de terugweg hebben we nog een ijsje en een milkshake gehaald bij de mac, omdat we zo'n trek weer hadden van al dat gefiets (40 minuten kéihard fietsen, heen en ook nog terug) en gedans. Thuis heated things weer up in mijn slaapkamer, met mooie sfeerverlichting en fijne muziek om het sprookje weer compleet te maken.

Er zijn ook wel wat dingetjes waar ik me zorgen over maak, maar daar ga ik nu niet over schrijven. Dit was even een korte heads up over deze revolutie in mijn leven.

Meer volgt nog!

vrijdag 5 september 2014

I have confidence in me

Oke de zomervakantie zit er weer op. Één van de gelukkigste tijden van het jaar. Hoewel het kort (12 dagen) maar krachtig was, veranderd elke zomer mij ieder jaar weer een beetje. Het geeft ruimte om na te denken, en haalt je eventjes uit de alledaagse sleur. Vakantie is de periode waarin ik het gelukkigst, en het meest mezelf kan zijn. Alles is vanzelfsprekend, en alles is leuk. Het is alleen maar genieten, iedere dag.

En zodra je dan weer in Nederland bent en weer voor het eerst naar school moet, is het wennen dat het leven buiten mijn prachtige vakantie-bel niet zo vanzelfsprekend is. Onzekerheden, ongemakkelijkheid en stress komen weer om de hoek kijken. Nu klinkt het alsof dat het enige is wat school voortbrengt, maar natuurlijk is het ook wel weer leuk om je vriendinnen weer te zien, en leuke sociale gesprekken te voeren. Het is alleen zo dat ik het liefst die relaxte, heerlijke vakantiesfeer en vakantie-zelf zou willen vasthouden. Nu ik zeventien ben geworden, heb ik het gevoel dat iedereen van alles van je verwacht. Nog nooit een vriendje gehad? Je houdt niet van zuipen? En je zoent geen 10 jongens als je uitgaat? Dan krijg je toch wat opgetrokken wenkbrauwen. Als je niet doet wat er precies verwacht wordt wat 'hoort' bij je leeftijd, je eigenlijk toch een beetje apart bent.

Maar NEE! Dit jaar niet! Ik ga niet zitten tobben over waarom mijn leven niet is zoals veel  'aan de verwachting voldoen-ende' leeftijdsgenoten. Ik ga me hier niet slecht, jaloers, alleen of verdrietig over voelen. Ik ga mezelf niet met hen vergelijken, want ik ben niet zoals hun. Er is maar één enkele ik. En ik ga mijn leven leven zoals ik dat zelf wil, en ik wil me helemaal niks aan trekken van verwachtingen. Mijn ultieme streven voor dit komende jaar, is om zo gelukkig mogelijk te zijn, en te streven naar mijn vakantie-zelve. De vol zelfvertrouwen, onbeschaamde, gelukkige ik.

Toevallig zag ik vanmiddag een heel goed filmpje om te helpen bij het meer en meer opbouwen van dit (eigenlijk al bestaande, maar in de realiteit nog niet uitkomende) zelfvertrouwen:
1. Fake it till you make it: ga er vanuit dat je vol zelfvertrouwen zit. Hoe meer ik je dit oefent, hoe meer je dit eigen zult maken en het uiteindelijk echt zult gaan geloven.
2. Verander je lichaamstaal: wees open, zoek contact, en wees makkelijk aanspreekbaar
3. Oefen oogcontact: met het aankijken van vreemden, durf het eens aan om als laatste weg te kijken.
4. Lach en praat met vreemden: wat heb je te verliezen?
5. Kom uit je hoofd en PRAAT
6. Doe het rustig aan, en neem de tijd. In een gesprek heb je alle tijd

In de vakantie heb ik me hier allemaal aan gehouden, en ik voelde me GEWELDIG. Dus het moet me ook lukken hier in Nederland, neem ik aan. Helemaal nu ik weet wat het veroorzaakte voor mij. Maar bovenal moet ik niet zo streng zijn voor mezelf. Niemand is perfect, en alles is deel van wie ik ben. Er is niemand zoals ik, en dat moet ik omarmen.

Gek dat dit zo vanzelfsprekend is weg van de thuisbasis, maar ook hier zal ik het weer eigen moeten maken. Net zoals Julie Andrews in de Sound of Music zegt: 'I have confidence in me' 

Ik vertrouw erop dat niets mij ervan weerhoudt om zo gelukkig mogelijk te zijn!

maandag 14 juli 2014

Het gesprek

Vandaag nog met J. en A. gezellig op een grasveldje gelegen. Altijd gezellig met hun gezelschap en dan voel ik me gelijk een stuk minder eenzaam. Maar toen werd ik plotseling gebeld dat ik was ingeroosterd voor werk! Ai, had ik niet op gerekend. Dus ik heb net een hele pizza naar binnen gewerkt toen ik thuis kwam. Ik had zulke honger.

En o god daar hadden we het weer hoor. Het gesprek. Altijd weer een genânte ervaring als je zo met je moeder aan de eettafel zit. Dat je voorzichtig moet zijn, en dat je de baas bent over je eigen lijf en blablabla. Nou ik ben nog niet eens bij de zoen-fase belandt, dus voor het zover is dat er wat gebeurd, zal nog wel even duren. En er is niemand die in mij geïnteresseerd is :(


zondag 13 juli 2014

Familie vreugde

Jeetje wat ben ik moe van deze lange dag zeg! Mijn wekker stond al om half zeven, om die taarten af te maken en om half acht naar het werk te fietsen. Van acht tot vier uur is best wel pittig achter de kassa zeg. En dan snel naar huis racen omdat de mensen al kwamen om vier uur. Snel nog even douchen om een béétje fris voor de dag te komen. Het is altijd gezellig als de familie er is. Met de nichtjes en neefjes kan ik het supergoed vinden, en ik heb het gevoel dat ik bij hen (onbewust misschien) meer mezelf kan zijn dan bij anderen. Het is allemaal zo ongedwongen en zonder druk. We kennen elkaar gewoon als onszelf, en eigenlijk is dit precies hoe ik was als jonger kind. Met het buiten spelen bijvoorbeeld had ik geen enkele angst om mindere kanten van mezelf te laten zien. Sterker nog, ik was er nooit mee bezig. Het enige wat mij bezig hield, was wat ik op dat moment aan het doen was. In het moment leven is echt iets waar ik naar streef. Iets waar ik vroeger nooit bewust van was, maar nu misschien iets teveel. Het geeft zoveel vreugde dat ongedwongene. Bij mijn familie voel ik me altijd prettig. In ieder geval fijn dat ik zo'n basis heb. Dat andere komt nog wel.

Ik heb eventjes weer wat inkomsten die kunnen bijdragen aan mijn reis naar Taizé :) En misschien is het ook weer tijd om te gaan shoppen; ik heb zoveel cadeaubonnen gekregen! Dat ik voor het laatst gewinkeld heb is alweer een half jaar terug. Ik ben gewoon lekker zuinig aan het doen, en ik wil mijn ouders ook niet belasten door te vragen nieuwe kleren. Volgend jaar gaan we namelijk een verre reis maken naar Bali! Iets wat ik nooit verwacht had, maar nu kan het opeens. En mijn moeder wil maar niet loslaten hoe ze het nou rond heeft gekregen. Dus voor de zekerheid ga ik maar niet om teveel uitgaven vragen, want voor die reis wil ik best nog wel even in mijn oude kleren rondlopen. Maar met deze cadeaubonnen kan het niet anders dan een dagje Utrecht te doen :)

vrijdag 11 juli 2014

Lege dagen

Meestal spring ik een gat in de lucht als ik eindelijk eens een vrije dag heb. Dan heb altijd honderdduizend dingen op mijn lijstje staan die ik graag wil doen. Maar gek genoeg krijg ik in de vakantie (wanneer ik écht verlost ben van school) altijd een beetje het gevoel van doelloosheid. Dus wat ga ik doen om een einde te maken aan dit 'lege' gevoel? Ik denk dat elke dag op tijd opstaan al een goed begin is. En dan een plan maken met een dagindeling. Deze vakantie wil ik naar plekken doen, en veel afspreken. Dingen doen waar ik dus normaal gesproken nooit tijd voor heb. Misschien moet ik gewoon een lijstje maken met alvast de grote richtlijnen van mijn vakantie..

In ieder geval heb ik vandaag de Bonus features van die Disney film van gisteravond bekeken. Altijd leuk natuurlijk :) En ik heb twee taarten gebakken, want morgen vier ik mijn verjaardag! Mijn eigen recept is altijd een appeltaartmix als bodem, vervolgens banketbakkersroom erboven op, en als topping deze keer aardbeien. 's Avonds ook nog een beetje gewerkt, en morgenochtend moet ik weer om 8 uur beginnen. Beetje vervelend dat het dan tot 4 uur 's middags is, want dat is precies wanneer de gasten komen. Maargoed, dat was het beste aanbod wat ik kreeg om te ruilen. Ik heb zin om nu nog een film in bed te kijken, maar ik weet zeker dat ik daar morgenochtend spijt van ga krijgen. Hmm.. dilemma :)